tag:blogger.com,1999:blog-51322048758748343782012-02-16T14:44:48.558+05:30Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.comBlogger161100tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-51224251149889590832011-05-03T17:19:00.002+05:302011-05-03T17:19:47.381+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="para">ఓ కార్మికుడా<br /><br />రక్తాన్ని మరిగించి<br />స్వేదాన్ని పారించి<br />సేద్యాన్ని పూయించిన వాడా<br />నరాలు బిగించి<br />కండల్ని కరిగించి <br />నాగరికతకి నగిషీలు చెక్కిన వాడా <br /><br />ఊపిరితిత్తుల్లో చీకటి నింపుకుని<br />లోకానికి వెలుగులు పంచేవాడా <br />భూమి పొరల్లో రహస్యాలు చేదించి<br />బొగ్గు గనిలో బుగ్గైన వాడా <br /><br />అభివృద్దికి బాటలు వేసేవాడా<br />ఆర్థిక ప్రగతికి ఆయువుపట్టైన వాడా <br />అయినా...<br />హక్కుల కోసం నిరంతరం పోరాడేవాడా <br />అర్దాకలి తో అలమటించే అమాయకుడా<br /><br />విశ్వ మానవ వికాసానికి కంకణం కట్టుకున్న వాడా<br />వ్యక్తిగతమన్నది మరచి వ్యవస్తకి అంకితమైన వాడా<br />పని పిపాసీ, యంత్ర సహవాసీ<br />శ్రమ జీవన సౌందర్యాభిలాషీ<br />ఓ కార్మికుడా<br /><br />-- కార్మిక సోదరులందిరికి మే డే శుభాకాంక్షలు </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-5122425114988959083?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-14635463151174884982010-11-18T18:09:00.000+05:302010-11-18T18:09:03.468+05:30అలవాటైన నియకృత్యమన్నట్టు<br />ఇవాళ కూడా వార్తా చానళ్ళలో<br />అదే వార్త మరోసారి బద్దలైంది.<br /><br />పురిటి నొప్పుల పచ్చి ఇంకా<br />పూర్తిగా మానక ముందే<br />ఒక తల్లి కి పుత్రశోకం...<br />ఎన్నో ఆశలతో<br />లక్షలు వెచ్చించిన<br />ఒక నవవధువు కి<br />మిగిలిన వైదవ్యం...<br />పొట్ట కూటి కోసం<br />నిత్య పోరాటం చేసే<br />ఒక కూలి వాడికి<br />కలిగిన కపాల మోక్షం..<br />ఇలాంటి ఎన్నో నెత్తుటిగాథలు<br />బద్దలైన ఆ వార్తలోంచి బయటపడ్డాయి...<br /><br />గతమెంతో ఘనచరిత గల్గిన<br />నా భారతం ....నేడు<br />దైవం పేరిట సాగే దాష్టీకానికి<br />మతం ముసుగు లోని మారణహోమానికి<br />సజీవ సాక్ష్యం..నిర్జీవ సత్యం<br /><br />నాడు తెల్లవాడిని తరిమికొట్టిన<br />మహాత్ముడి శాంతి మంత్రం<br />ఉగ్రవాదపు విచ్చుకత్తుల<br />వికృత దాడిలో నేడు<br />కాళ్ళు విరిగిన కపోతం...<br />చితి మంటల నిత్యాగ్నిహోత్రం పై<br />అసహాయం గా రెపరెపలాడుతూ<br />పొగచూరి మసిబారుతున్న త్రివర్ణం...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-1463546315117488498?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-75496889675063436032010-11-18T18:04:00.002+05:302010-11-18T18:04:57.170+05:30కరిమబ్బుల కడిగేసి<br />నింగికి నీలవర్ణమేసి<br /><br />విరితావుల విరగ బూసి<br />నేలకి హరితాల చీర నేసి<br /><br />వరి చేలకి పురుడు పోసి<br />లేత కంకుల్లో పాలుపోసి<br /><br />రెండు కాలాల మద్య<br />అందమైన వంతెనలా<br />శరదృతువు...<br /><br />ఉరవళ్ళ పరవళ్ళు మాని<br />స్థితప్రగ్నలా సాగిపోయె పంటకాలువ<br /><br />పైరు పరువాలని ముద్దాడుతూ,<br />మకరంద సుగంధాలు తనలో నింపుకుని<br />బరువెక్కి మెల్లగా వీచే చల్లగాలి<br /><br />బీరపువ్వు లో మంచు బిందువులు<br />మందార పువ్వు పుప్పొడి రేణువులు<br /><br />కొమ్మలిరిగేలా కాసిన జామచెట్టు<br />పందిరికి పైకప్పులా పాకిన చిక్కుడు తీగ<br /><br />రాతిరేళ సురీడల్లే వెలిగిపొయే చందమామ<br />చీకటి లో మదనుడి బాణమేదో<br />తాకెననిపించే లిల్లీ పూల పరిమళం<br /><br />బతుకమ్మ బతుకమ్మ ఉయ్యాలో<br />అంటూ ఆడపడుచుల సంబరాలు<br /><br />నాగళ్ళకి ,కొడవళ్ళకి<br />దశమి నాటి ఆయుధ పూజ<br /><br />భులోక స్వర్గమంటే ఇదేనెమో<br />స్వర్గమంటే ఇంతకన్న గొప్పగా అయితే వుండదు<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-7549688967506343603?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-87263594113310346812010-11-18T17:53:00.002+05:302010-11-18T17:53:27.538+05:30అవ్యక్తపు ఆలోచనల అంతర్ముఖాన్ని<br />అనుక్షణం వేదించే ఙాపకాల రాచపుళ్ళని<br />నా ఈ పాతికేళ్ళ అనిశ్చిత జీవితాన్ని<br />నేడు గతం గోతులలో పాతరేసి<br />విధాత గీసిన వింత గీతలు చెరిపేసి<br />నా తలరాతని నేనే రాసుకుని<br />క్షణానికోసారి చచ్చే కాలం సమాధి పై<br />నాకు నేనే పురుడు పోసుకుంటున్న<br />నేడు మళ్ళీ పుడుతున్నా<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-8726359411331034681?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-59910541752684625642010-11-18T17:49:00.002+05:302010-11-18T17:49:59.629+05:30రోజూ లాగె ఇవాల కూడా<br />తూరుపింట నిద్ర లేచాడు భానుడు<br />తన ముఖం పై పడిన<br />అరుణ కిరణాల జూసి<br />అచ్చెరువొంది కిందకి చూస్తే<br />ధరిత్రి మొత్తం ఎర్రరంగు పులుముకుంది<br />ఆశ్చర్యం తో మనోనేత్రం తెరిస్తే<br />అప్పుడు తెలిసింది<br />ఈనాడు<br />ధరాతలాన్ని తలపైకెత్తుకుని<br />నవ సమాజ నిర్మాణం కోసం<br />ఉత్పత్తి అనే యగ్నం లో<br />నెత్తుటి తర్పనం కావిస్తూ<br />నరాలని తాళ్ళు గా పేని<br />చెమటని ఇరుసులో కందెన గా పూసి<br />అభివ్రుద్ది రథాన్ని లాగుతున్న<br />కార్మిక సోదరుల పండగ రోజని<br /><br />జగానికి ఆది కార్మికుడైన<br />ఆ సుర్యుడు సైతం ఈనాడు<br />తన రథం పై ఎర్రజెండా ఎగరేసాడు<br />ఆ నిరంతర యగ్నం లో సమిధలై<br />ప్రాణాలని త్రుణ ప్రాయం గా అర్పించి<br />తన లాగె ఉద్యమ స్పూర్తి వెలుగులని<br />విశ్వమంతా విరజిమ్ముతున్న అమరజీవులకు<br />శిరస్సు వంచి నివాళులర్పించాడు<br /><br />శ్రమైక జీవన సౌందర్యోపాసకులారా<br />మానవజాతి వికాస విధాతలారా<br />మీకు వేవేల 'లాల్‌సలాం'లంటూ<br />కర్తవ్యం మరువని కార్మికుడై<br />పడమటికి దౌడు తీసాడు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-5991054175268462564?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-80936875123397116812010-11-18T17:41:00.002+05:302010-11-18T17:41:38.903+05:30నువ్వు తలపుకొచ్చిన ప్రతిసారీ<br />నిశ్చలం గా ఉన్న బావిలో<br />బండ రాయి పడ్డట్టు ఒక అలజడి<br />ఆ అలజడి కి<br />మస్తిష్కం లో భయంకరం గా<br />రొదచేసే ఆలోచనల కీచురాళ్ళు<br />గుండె లోతుల్లో విరుచుకుపడుతున్న<br />ఒక ప్రవాహపు హోరు<br /><br />ఆ ప్రవాహాన్ని శాంతింపజేసి<br />ఆ కీచురాళ్ళనన్నీ పారదోలి<br />మనసుని దారి మళ్ళించే లోపు<br />నాకోసం మరో బండరాయి సిద్దం<br />నువ్ నడిచిన దారిగానో<br />నువ్ పలికిన మాట గానో<br /><br />నేనెంత పిచ్చోణ్ణో చూసావా<br />నిన్నే కాదు నీ స్పర్శ<br />పొందిన అణువణువుని ప్రేమిస్తూ<br />మనసు లో నీ రూపాన్ని దీపం పెట్టి<br />శలబం లా దాని చుట్టూ<br />వర్తులాకార పరిబ్రమణం చేస్తూ<br />మరచిపోవాలనే ప్రయత్నం చేస్తున్నా<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-8093687512339711681?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-79981884367618139732010-11-18T17:39:00.000+05:302010-11-18T17:39:47.668+05:30ఖాళీ నన్ను రకరకాలు గా వేదిస్తుంది<br />వ్యవసాయాన్ని యంత్రాలు<br />పూర్తిగా ఆక్రమించుకున్నాక<br />మా సావిట్లో గిత్తలు లేని<br />రెండు ఖాళీ కట్టుగొయ్యల<br />ఎడతెగని ఎదురుచూపై,<br />పాలన్నీ పిండేసుకున్నాక<br />నాలుగు తోలుతిత్తుల్ని<br />అలసిపోయే దాకా కుడిచి<br />ఖాళీ కడుపుని నీళ్ళతో నింపుకునే దూడై,<br />అర్దం లేని ఆశలతో,ఆవేశాలతో<br />మనసుల మద్య ఖాళీలేర్పరచుకుని<br />మనుషుల మద్య పెరిగిన దూరమై<br />ఇంకా ఎన్నో చేదు ఙాపకాలు<br />కళ్ళు ముసుకుంటే<br />మస్తిష్కం లో ఒక ఖాళీ పరమాణువు<br />కణ విచ్చిత్తి చెంది<br />అనంతం గా ఎదుగుతూ<br />నన్ను నాలోంచి ఖాళీ చేస్తూ వేదిస్తుంది.<br /><br />ఖాళీని ఒకప్పుడు ఎంత వెంబడించినా<br />దొరకలేదు<br />ఎంసెట్ పుస్తకాల్లో ఊపిరిసలపడానికీ,<br />ఇంజినీరింగ్ సెమిస్టర్లలో కునుకు తియ్యడానికీ,<br />డబ్లిన్ పార్ట్ టైం ఉద్యోగాల్లో తిండి తినడానికీ.!!<br /><br />ఇప్పుడు అదే ఖాళీ నన్నావహించి<br />ఎంత తరిమినా పోవట్లేదు<br />తాను వీడిన నా మనసులో నుంచీ,<br />నిరుద్యోగం నిండిన నా పర్సులో నుంచీ.!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-7998188436761813973?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-26688875068718880222010-11-05T13:18:00.001+05:302010-11-05T13:18:24.121+05:30మాట మాట కి సందేహం<br />పెదాల్ని సందిగ్దపు దబ్బనంతో<br />కుట్టేస్తున్న మొహమాటం<br />చెప్పాలనుకున్నవెన్నో సంగతులు<br />చెప్పకుండానే సమాదైపొయాయనా<br />ఒక్కటై వుండాలనుకున్న నా కోరిక ముక్కలై<br />ఒంటరిగా మిగిలిపొయినందుకా..ఏమో<br /><br />నీ సాన్నిహిత్యం లో ఇప్పుడు కుడా<br />గుండె వెయ్యి రెట్లు వేగం గా కొట్టుకుంటుంది<br />మనసు గాలిలో తేలియాడుతుంది<br />కాలం కాళ్ళకి బందాలు వేసి<br />నా మంచం కోడుకి కట్టేయ్యాలనుంది<br />నీ ముఖ చిత్రాన్ని చూస్తూ<br />కాలం పై గెలవాలనుంది<br />కాని గొంతులోనుంచి మాటలే రావట్లేదు<br />ఎందుకో...<br /><br />నువ్వు నేను కలిసి<br />మనమెన్నటికి కాలేమని తెలుసు<br />నీకు నాకు మద్య<br />తరగని దూరముందనీ తెలుసు<br />అందుకే కాబోసు<br />ఈ మౌనాల అడ్డుగోడలు<br />బాంబులెట్టి పేల్చినా పగలని గోడలు<br />అన్నీ తెలిసినా ఈ తాపత్రయం..<br />నిశీది పై నెగ్గాలనే సినీవాలి లా<br /><br />ఎడబాటు గాయమే అయినా<br />ఆ బాధ ఎంత తియ్యన<br />కాని ఇప్పుడు శాశ్వత విరహాన్ని<br />సమూలం గా చేధించాలి<br />ఆశ అనే ఆయుధం లేదు మరి<br />ఇన్నాళ్ళు అదే నా దైర్యం<br />అదే నా సైన్యం<br />ఇప్పుడు నేను<br />జీవన రణరంగం లో మిగిలిన<br />ఒంటరి సైనుకుణ్ణి<br /><br />నేను బందీ చేద్దామనుకున్న కాలమే<br />నన్ను గతం గుంజ కి కట్టిపడేసింది<br />నా చుట్టూ గాజు గోడలు కట్టి<br />నా కళ్ళ ముందు నుంచే<br />నిన్ను మాత్రం తనతో తీసుకుపోతుంది.<br /><br />ఇక పై ఆ గతం తోనే బతకాలి<br />కళ్ళు మూసుకుని స్వగతం లోనె నిన్ను చూసుకొవాలి<br />నిన్నటి ఊసుల్నే శ్వాసిస్తూ<br />ఆ ఙ్ఞాపకాలనే మళ్ళీ మళ్ళీ తింటూ<br />మూగబోయిన పెదాలపై<br />ఒక చిరునవ్వునంటించుకుని<br />జీవితాంతం నటించాలి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-2668887506871888022?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-73522815694018709052010-11-05T13:16:00.001+05:302010-11-05T13:16:47.849+05:30నా మదిలో మౌనపుటెడారి లో<br />అనంతమైన ఇసుక రేణువుల్లా<br />చుట్టూ అన్నీ మృత ఙ్ఞాపకాల దిబ్బలు.<br /><br />కొన్ని ఇంకా చావలెదు<br />కొన ప్రాణం తో కొట్టుకుంటున్నయ్<br />అయ్యో అని అటు పరుగెట్టబోతే<br />కొన్ని నా కాళ్ళ కిందే చస్తున్నయ్.<br /><br />దిక్కులన్ని ఏకమైనట్టు<br />ఎటు చుసినా అవే<br />అన్నిటిని తడుముకుంటూ<br />కన్నీళ్ళ తర్పణమిస్తూ<br />అసంకల్పిత గమనం తో<br />ఎటు పోవాలో తెలీక<br />అలా సాగిపోతుంటే<br />వున్నట్టుండి సుడులు తిరుగుతూ<br />రేగుతున్న ఇసుక తుఫాను<br />నన్ను తమతోనే కప్పెట్టాలని<br />తమలో కలిపేసుకొవాలని...<br /><br />పోరాటానికలవాటైన ప్రాణమేమో<br />చావటానికంగీకరించట్లా<br />అప్పుడ్ప్పుడు దూరం గా<br />కనిపించే ఒక చిన్న వెలుగు<br />సాంతం చావని ఆశ లా..<br />ఒంట్లో శక్తినంతా పోగు చేసుకుని<br />మళ్ళీ పరుగు..<br /><br />పరుగెత్తీ, పరుగెత్తీ<br />సూర్యుడి తో పాటు<br />నేనూ సొమ్మసిల్లుతున్నా.<br />రాతిరి నల్ల దుప్పటి<br />నిండా కప్పుకున్నాక<br />ఆ మృత ఙ్ఞాపకాల్లో కొన్ని<br />దెయ్యాలై లేచి నన్ను<br />తమ ఒళ్ళో లాలిస్తున్నయ్.<br />నా చెంపలపై కన్నీటి చారికల<br />ఆనవాళ్ళు చెరుపేస్తున్నయ్.<br />-------------------------------------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-7352281569401870905?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-22865401841350207442010-07-09T08:00:00.000+05:302010-07-09T08:00:28.219+05:30రెండు జతల కళ్ళ<br /><br />లిప్తపాటు కలయిక లో<br /><br />మౌనాల మబ్బు తెరల్ని చీల్చుకుని<br /><br />మౌనంగానే వెల్లువైన వేవేల<br /><br />భావాల ఉరవళ్ళ పరవళ్ళు<br /><br />కానీ గుండె గొంతులో ఆనకట్టై<br /><br />భావాల్ని మాటలు గా మార్చలేని <br /><br />మూగవాణ్ణి చేసింది <br /><br /><br /><br />కొలిస్తే అప్పుడు <br />మన మద్య దూరం<br /><br />రెండడుగులే<br /><br />కాని అప్పటికే<br /><br />మన మనసుల మద్య<br /><br />ఒక జీవితకాలపు దూరం<br /><br />ఒక జన్మ మౌనపు మబ్బు తెరలు<br /><br /><br />ఆ క్షణం మనిద్దరి కళ్ళలో<br /><br />ఆ మబ్బు తెరల్ని చీల్చలేక <br /><br />ఆ అనంత మౌనం లో కూరుకుపోయి <br /><br />అంతర్దానమైన అనురాగపు మెరుపు<br /><br />మరు క్షణం నుంచి <br /><br />నన్ను వద్దనుకున్న జీవితం లో నువ్వు<br /><br />నిన్ను మరువలేని నటన లో నేను<br /><br />నటించడం నాకు బాగానే అలవాటైంది<br /><br />లేకుంటే....<br /><br />తిరస్కరణకి గురైన నా హృదయం <br /><br />ఎడబాటు మంటల బడబాగ్ని లో <br /><br />ఆత్మాహుతి చెసుకుంటున్నా..!!<br /><br />నా పెదాల పై అతికిన చిరునవ్వు..!?<br /><br />ఆ నవ్వుల వెనక..,<br /><br />మండుతున్న నా గుండె <br /><br />కవురు వాసన ఎవ్వరు గుర్తించలేదు మరి!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-2286540184135020744?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-90066524003540670122010-07-09T07:58:00.000+05:302010-07-09T07:58:26.764+05:30ఇంతకు ముందెన్ని <br />పిరికి ప్రాణాలు <br />ఉరితాడుకుయ్యాలలూగడం చూళ్ళేదు?<br />ఎన్ని <br />నిస్సహాయ బతుకులు,<br />నిర్వేదపు జీవితాలు,<br />మృత్యు కౌగిలిలో శాశ్వతంగా<br />ఒదిగిపోవడం చూళ్ళేదు?<br /><br />అప్పుడెప్పుడూ ఇన్ని <br />ప్రశ్నార్దకాల కంచెలు లేవు<br />మనసులో ఇన్ని సందేహపు <br />వలయాలు లేవు.<br />సన్నని సూదులతో <br />గుండె అడుగున పొడుస్తున్న <br />బాదా లేదు<br /><br />కానీ ఇప్పుడు<br />ఉవ్వెత్తున యెగసిన<br />ఒక ఉద్యమ కెరటం <br />ఉరేసుకుంది <br /><br />నక్సల్బరి లో<br />అడవితల్లి కి పురుడు పోసి<br />ఉద్యమానికి ఊపిరులద్దిన<br />ఒక ప్రచండ ఝుంఝూ<br />చైతన్యమారుతం <br />ఉరేసుకుంది.<br /><br />దారితప్పి చీకటిలో<br />అస్తవ్యస్తమైన ఉద్యమమానికి<br />అస్తమించే వయసులో <br />వెలుగునివ్వలేక <br />ఆ ఘడియ రాకమునుపే <br />కొత్త వెలుగుల <br />విప్లవోదయాల కోసం <br />కడలిలో దూకిన సూర్యుడల్లే <br />అగుపిస్తున్నవ్ 'కానూదా' <br /><br />ఇన్నాళ్ళూ నువ్వు నడిపిన ఉద్యమం<br />ఇవ్వాళ నిన్ను నడపాల్సొచ్చిందని <br />బాదతోనేగా నీ మరణాన్ని కూడా<br />స్పూర్తి కాగడాగా వెలిగించి <br />నిష్క్రమించావ్!<br /><br />కానూదా<br />నీ త్యాగం వ్యర్దం కాదులే<br />నీ ఆదర్శాలనర్దం చేసుకోలేని <br />'వాళ్ళ' వంకెందుకు చూస్తావ్<br />వక్రమార్గం పట్టిన <br />ఉద్యమకారులను కూడా చూడకు<br />వాళ్ళూ వీళ్ళూ కాక లోకంలో<br />నాలాంటి వాళ్ళు కూడా ఉన్నారు లే<br />నీ ఆదర్శాల వెలుగుల్లో <br />ఉద్యమ పాఠాలు నేర్చుకుంటున్న వాళ్ళం<br />నువ్ వెలిగించిన కాగడా మోయాలనుకుంటున్న వాళ్ళం<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-9006652400354067012?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-22962778039176640192010-07-09T07:53:00.000+05:302010-07-09T07:53:07.713+05:30ఎక్కడికెళ్ళినా<br /><br />నీడలా వెంబడించే <br />ఒక ప్రశ్న<br />ఏం చేస్తున్నావ్?<br />ఎవ్వరడిగినా <br />అరిగిపొయిన రికార్డు లా <br />ఒకటే సమాధానం<br /><br />'ఖాళీ'<br /><br />కానీ <br />ఇప్పుడు ఖాళీ ఒక నేరం<br /><br />ఖాళీ గా వుండటం ఒక నేరం<br />ఖాళీ గా ఉన్నానని చెప్పడం మరో నేరం <br />చేసిన నేరాన్నే మళ్ళీ మళ్ళీ <br />చెయ్యడం మరో నేరం.<br />18 యేళ్ళ చదువుని <br />పనికి రాకుండా చేసి<br />26 యేళ్ళ వయసు లో <br />బదిలీ అయిన బాద్యతల్నుంచి<br />తప్పుకు తిరుగుతూ ఖాళీ గా వుండటం <br />ఖచ్చితం గా నేరాలే <br />నచ్చని పని చెయ్యలేను<br />&nbsp;నచ్చిన దాన్ని చేసే శక్తి లేదు.<br /><br />కానీ ఇప్పుడు ఖచ్చితం గా <br />ఏదో ఒకటి చెయ్యాలి.<br />నచ్చడం నచ్చకపోవడం తో నిమిత్తం లేదు.<br />ఎందుకంటే ఖాళీ తో నా సహవాసాన్ని<br />ఎన్నో కళ్ళు నిలదీస్తున్నాయ్.<br />ఆ ప్రశ్నాశర పరంపరలో<br />నిరంతర నరకయాతన <br />'రాజీ' అవసరమని సముదాయిస్తుంది.<br />అంతరాత్మ మాత్రం అది <br />ఓటమిని అంగీకరించడమేనని ఘోషిస్తుంది<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-2296277803917664019?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-23949410378625044192010-07-09T07:50:00.000+05:302010-07-09T07:50:14.024+05:30ఏడవండి ఏడవండి<br /><br />మక్కా మసీదు శాంతి కపోతాల సాక్షి గా<br />మళ్ళీ పగిలిన <br />మత సామరస్యపు బుడగని చూసి,<br />చార్మినార్ ముందు మొలిసిన<br />ఇనుపముళ్ళ తీగల్నీ,<br />లాల్బజార్ లో పగిలిన గాజుల్నీ,<br />రోడ్ల నిండా నిండిన రాళ్ళపై<br />ఇంకా ఆరని నెత్తుటి మరకల్ని చూసి,<br /><br />కర్ఫ్యూ పడగ గొడుగు కింద<br />స్మశాన నిశ్శబ్దపు దుప్పటి<br />నిండా కప్పుకుని మత్తుగా నిద్దరోతున్న వీధిలో <br />ఒంటరిగా ఒణుకుతున్న<br />నాలుగు చక్రాల బతుకు బండిని<br />తలుపు కన్నంలోంచి చూసుకుని, <br />రెండు రోజులైనా<br />పగటికీ రాత్రికీ <br />తేడా తెలియని ఇరుకు గదిలో<br />ఖాళీ కడుపుని చూసి<br />వెకిలిగా వెక్కిరిస్తున్న <br />గిన్నెలని చూసి ఏడవండి<br /><br />మిమ్మల్ని మీకు తెలియజేస్తూ<br />ఎవడో మీ మనసుల్లో కక్కిన <br />మతపు విషాన్ని తుడుచుకుంటూ<br />మీ మద్య మంటలు పెట్టి<br />చలి కాగుతూ వినోదిస్తున్న<br />రాజకీయ తోడేళ్ళని పారద్రోలలేని<br />మీ అశక్తతని చూసి వెక్కి వెక్కి ఏడవండి.<br /><br />ఏడవండి...<br />మీ కళ్ళు రుధిర ధారలు వర్షించి<br />చాందస మురికి కొట్టుకుపోయే దాకా,<br />పాతబస్తీ లో మతతత్వపు మురికి పోయి<br />మానవత్వపు పూలు వికసించేదాకా,<br />మతాన్ని శ్వాసిస్తూ మిమ్మల్ని శాసిస్తున్న <br />రాజకీయం అంతమయ్యేదాకా ఏడుస్తూనే వుండండి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-2394941037862504419?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-74488937704655133632009-12-30T13:21:00.000+05:302009-12-30T13:21:51.178+05:30<h3 class="smller"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; font-weight: normal;">సామాన్యులమంటే మనం</span></h3><div class="para">ప్రజలే ప్రభువులన్న <br />ఒకే అబద్దాన్ని<br />పదే పదే నమ్మించే <br />(అ)ప్రజాస్వామ్య రాజకీయ నాయకులు కాదు<br /><br />సామాన్యులమంటే మనం<br />ఇంటి మీద హెలిపాడ్<br />పెళ్ళానికి చార్టర్డ్ ఫ్లైట్ <br />ఒక్క మాట తో <br />స్టాక్ మార్కెట్ హాం ఫట్.<br />త్రీ పీస్ సూట్లేసుకుని<br />సంపద పై స్వారీ చేస్తూ<br />తమ ప్రగతే దేశ ప్రగతని <br />నమ్మబలికే వ్యాపారవేత్తలు కాదు<br /><br />సామాన్యులమంటే మనం<br />ప్రభువుల పాపాల్ని తమ విఙానం తో <br />రాజ్యాంగ లొసుగుల్లో పాతిపెట్టి<br />అవినీతి మూటల మేడల్లో <br />హాయిగా వుండే బ్యూరొక్రాట్లు కాదు<br /><br />సామాన్యులమంటే మనం<br />హీరొయిన్ల లిప్ స్టిక్ ధరల్ని<br />హీరోల చీకటి రహస్యాల్ని <br />ప్రతిక్షణం ప్రత్యక్ష ప్రసారాల్తో<br />అబద్దపు వార్తల్ని అందం గా <br />అందించే వాళ్ళు కాదు <br /><br />సామాన్యులమంటే మనం<br />30 సెకన్ల ప్రకటన తో<br />తమ విలువైన కాలాన్ని<br />సెకన్ల కి కోట్ల చొప్పున <br />అమ్ముకునే సెలబ్రిటిలు కాదు<br /><br />సామాన్యులమంటే మనం<br />పొడవైన కార్లలో వచ్చి<br />సుపర్ మార్కెట్ తోపుడుబండి నిండా<br />సరదా కోసం షాపింగ్ చేసె వాళ్ళు కాదు<br /><br />సామాన్యులమంటే మనం<br />ఒకటో తారీఖొస్తుందంటే ఒణికిపోయే వాళ్ళం<br />ఉల్లిపాయ,టమాటా, నిత్యావసరం ఏదైనా<br />రేటు పెరిగిందంటే<br />బడ్జెట్ సవరణల్తో కుస్తీ పట్టేవాళ్ళం.<br />కందిపప్పు పండక్కే వండుకునే వాళ్ళం<br />1+1 ఆఫర్ ఉన్న చోటే బట్టలు కొనే వాళ్ళం<br />కుళాయి దగ్గర కుస్తీ పట్టే వాళ్ళం<br />రేషన్ షాప్ క్యూ లో సహనాన్ని పరీక్షించుకునే వాళ్ళం <br />వాన కోసం ఎదురుచూసేవాళ్ళం <br />మట్టి వాసన పీల్చే వాళ్ళం <br />అనుక్షణం పోరాడే వాళ్ళం..ఆశాజీవులం <br /><br />(పొట్టకూటి కోసం కవిత్వాన్ని ఫుట్పాత్ మీద అమ్ముకునే ఒక ఐరిష్ కవి కవిత ని ఫ్రీ గా చదివి అనుసరిస్తూ..,అనుకరిస్తూ..<br />మన్నించాలి నాకు అతని కవితే కాదు కనీసం పేరు కుడా గుర్తు లేదు )&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-7448893770465513363?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-79093579387827390252009-11-16T04:20:00.000+05:302009-11-16T04:24:41.788+05:30కొన్ని జీవితాలంతే<br />దుఃఖ సాగరాన్ని మధించటం<br />తమ జన్మ హక్కయినట్టు,<br />ఎప్పుడూ ఏడుస్తుంటారు.<br />అదేదో పెద్ద ఘనకార్యమూ,<br />దైవ కార్యమూ అన్నది వారి భావన<br /><br />కొన్ని జీవితాలంతే<br />కసాయి వాణ్ణి నమ్మే గొర్రెల్లా,<br />ఎప్పుడూ ఎదుటివారి చేతిలో<br />మోసగింపబడుతుంటారు<br />వీళ్ళే లేకుంటే బహుశా<br />ఈ సృష్టి ఇంత ఆసక్తిగావుండదేమో..!!<br /><br />కొన్ని జీవితాలంతే<br />కళ్ళు తెరిచి స్వప్నిస్తారు<br />కలల్లో జీవిస్తారు<br />రెంటినీ సమన్వయపర్చే లోపు,<br />పుణ్య కాలం కాస్తా పూర్తవుతుంది<br /><br />కొన్ని జీవితాలంతే<br />వర్తమాన లో గతం గోతుల్ని<br />అదే పనిగా తవ్వుతుంటరు<br />భవిశ్యత్తు ని అదే గోతుల్లో<br />బొందబెడ్తుంటారు .<br /><br />కొన్ని జీవితాలంతే<br />నిత్యం పోరాడుతుంటారు<br />ఆశయాల ఆరాటాలకి<br />సిద్దాంతాల సంకెళ్ళు<br />కట్టి పోరాడుతూ వుంటారు<br />సంకెళ్ళకి తుప్పట్టినా<br />వీళ్ళకి కనువిప్పు కలగదు<br />ఏనాటికీ..!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-7909357938782739025?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5132204875874834378.post-47748675462293391562009-11-16T04:08:00.000+05:302009-11-16T22:50:55.334+05:30చివరిసారిగా<br />ఒక్కసారి మాట్లాడాలని<br />నీ ఙ్ఞాపకాల అంపశయ్య పై<br />శాశ్వతనిద్రకుపక్రమిస్తున్న<br />నా మనసుని నగ్నంగా<br />నీ ముందు ఆవిష్కరించాలని ,<br />మన మద్యని మౌనపు తలుపులు<br />ఒక్కసారి తెరిచి<br />ఇంకొకేఒక్కసారి<br />మాటల ప్రవాహాన్నిబంధవిముక్తం చేసి<br />ఆ ప్రవాహం లోతనివితీరా మునగాలని...<br />అంతకంతకు అధికమౌతున్న ఆరాటం.<br />'నువ్వూ' అన్న భావన నాకు ఒక 'ఊహే'<br />అని నిశ్చయం గా నిర్దారణ<br />జరిగాక కూడా ఎందుకు?<br />అంటే ఎన్నో సమాదానం లేని సందేహాల్లో<br />ఇదీ ఒకటంటాను.<br />అయితే నేస్తం, ఖచ్చితం గా<br />ఇది సమాంతర గమనం లో<br />సాగుతున్న మన జీవితాల్ని<br />సమన్వయపర్చే ప్రయత్నం<br />ఎంత మాత్రమూ కాదు.<br />కొన్ని మాటలకి (నేను అన్నవి)<br />నేను అన్వయించుకున్న అర్దాన్ని వివరించడానికి,<br />సంకల్పితమో,అసంకల్పితమో<br />కొన్ని తప్పులకి(నే చేసినవి)<br />క్షమాపణ అడగి,<br />మనసు తేలికపర్చుకోవాలన్న<br />స్వార్దపూరిత ఆలోచనే తప్పమరోటి కాదు.<br />మన్నించమని అడగా లేను,<br />మన్నిస్తావని ఆశా లేదు..<br />అయినా ఎందుకో,..<br />నా హృదయ స్పందన లో<br />మిళితమై పోయిన వెర్రి ఆరాటం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5132204875874834378-4774867546229339156?l=naaghosha.blogspot.com' alt='' /></div>Sreehttp://www.blogger.com/profile/01467022118085107991noreply@blogger.com0